گزينه 4 درست است.
در خلال سالهاي 1995 تا 1997، تلاش IETF بر آن بود كه براي انتقال دادههاي مالتي مديا معماري مناسبي ابداع كند. اين پروژه با نام كلي «الگوريتمهاي مبتني بر جريان» (Flow-Based Algorithms) يا «خدمات مجتمع» (Integrated Services) شناخته ميشود و كاربردهاي چندپخشي (Multicast) و تكپخشي (Unicast) را در بر ميگيرد.
به عنوان مثالي از كاربردهاي چندپخشي، ايستگاههاي پخش تلويزيون ديجيتال را در نظر بگيريد كه برنامههاي خود را در قالب جرياني از بستههاي IP به گيرندگان بيشمار و پراكندة خود ارسال ميكنند.
اصليترين پروتكل پيشنهادشده توسط IETF براي ارائه خدمات مجتمع، RSVP (Resource Reservation Protocol) ناميده ميشود و براي رزرو كردن پهناي باند بهكار ميآيد.
RSVP اجازه ميدهد كه چندين فرستنده بتوانند براي چندين گروه از گيرندگان خود داده بفرستند و همچنين اين امكان را فراهم ميكند كه گيرندگان بتوانند كانال مورد نظر خود را آزادانه عوض كنند. در عين حال پروتكل RSVP، استفاده از پهناي باند را بهينهسازي كرده و از بروز ازدحام جلوگيري ميكند.
در سادهترين حالت، اين پروتكل از روش «مسيريابي چندپخشي مبتني بر درخت پوشا» بهره ميگيرد. به هر گروه يك آدرس يكتا انتساب داده ميشود و براي ارسال يك بسته به گروه خاص، آدرس آن گروه در بسته قرار ميگيرد. سپس توسط الگوريتم استاندارد مسيريابي چندپخشي، يك درخت پوشا كه تمام اعضاي آن گروه را در بر ميگيرد، ايجاد ميشود.
«الگوريتمهاي مبتني بر جريان» قابليت عرضه كيفيت خوب خدمات به يك يا چند جريان را دارند زيرا در طول مسير هر منبع مورد نياز را از قبل رزرو ميكنند. ولي اين روشها يك اشكال دارند: در اين الگوريتمها نياز است كه براي هر جريان (Flow) پيشاپيش تنظيمات لازم انجام شود و بنابراين در مقياس كلان يعني وقتي كه هزاران يا ميليونها «جريان» وجود دارد، قابليت اجرايي خود را از دست ميدهند. از طرفي در هر مسيرياب «وضعيت» هر جريان به طور جداگانه نگهداري ميشود و عملكرد اين الگوريتمها در مقابل خرابي يك مسيرياب ضعيف خواهد بود. سرانجام آنكه براي تنظيم و ايجاد «جريان» بايد تبادل اطلاعات پيچيدهاي بين مسيريابها انجام گيرد. در نتيجه RSVP يا الگوريتمهاي مشابه آن، در عمل بسيار كم پيادهسازي شدهاند. به همين دلايل، IETF راهكارهاي سادهتري براي تأمين كيفيت خدمات (QoS) ابداع كرد؛ روشي كه بدون نياز به تنظيمات قبلي يا تعيين كل مسير ميتواند به صورت محلي و مجزا در هر مسيريابي پيادهسازي شود. اين راهكار اصطلاحاً «روش مبتني بر كلاس» (Class-Based) براي تضمين كيفيت خدمات ناميده ميشود (در مقابل روشهاي مبتني بر جريان) كه IETF يك معماري مناسب به نام «خدمات متمايز» (Differentiated Services) براي آن طراحي و استانداردسازي كرده است.
بنابراین گزینه 4 درست است، چون در خدمات مجتمع، رزرو منابع توسط RSVP یک رکن اساسی بود و رزرو منابع در فاز کنترل پذیرش درخواست (در صورت موفق بودن پذیرش و یافتن منابع کافی در سوئیچهای بین راه) انجام میشود.
