متن فیلم

در این ویدئو، ما در مورد پروتکل HTTP با استفاده از کتابخانه Requests، روشی محبوب برای کار با پروتکل HTTP در پایتون، بحث می‌کنیم. ما درخواست‌های کتابخانه پایتون را برای کار با پروتکل‌های HTTP بررسی خواهیم کرد و یک مرور کلی از درخواست‌های Get و درخواست‌های Post ارائه خواهیم داد. بیایید ماژولRequest را در پایتون بررسی کنیم. این یکی از چندین کتابخانه، از جمله httplib و urllib است که می‌تواند با پروتکل HTTP کار کند.requests یک کتابخانه پایتون است که به شما امکان می‌دهد درخواست‌های HTTP/1.1 را به راحتی ارسال کنید. ما می‌توانیم کتابخانه را به صورت زیر ایمپورت کنیم: شما می‌توانید درخواست GET را از طریق متد get به www.ibm.com انجام دهید: ما شیء پاسخ «r» را داریم که اطلاعات مربوط به درخواست را دارد ، مانند وضعیت درخواست. ما می‌توانیم کد وضعیت را با استفاده از ویژگی status_code مشاهده کنیم که 200 برای OK است. شما می‌توانید request headers را مشاهده کنید: می‌توانید request body را در خط زیر مشاهده کنید. از آنجا که برای درخواست GET هیچ body وجود ندارد، ما یک None دریافت می‌کنیم. شما می‌توانید هدر پاسخ HTTP را با استفاده از ویژگی headers مشاهده کنید. این یک دیکشنری پایتون از هدر پاسخ HTTP را بازمی‌گرداند. ما می‌توانیم به مقادیر دیکشنری نگاه کنیم. ما می‌توانیم تاریخ ارسال درخواست را با استفاده از کلیدdate دریافت کنیم. کلید Content-Type نشان دهنده نوع داده است. با استفاده از شیء پاسخ 'r'، می‌توانیم encoding را نیز بررسی کنیم: از آنجا کهContent-Type ، text/html است، می‌توانیم از ویژگی text برای نمایش HTML در body استفاده کنیم. ما می‌توانیم 100 کاراکتر اول را بررسی کنیم. همچنین می‌توانید محتوای دیگر را دانلود کنید، برای اطلاعات بیشتر به آزمایشگاه مراجعه کنید. شما می‌توانید از متد GET برای تغییر نتایج پرس و جوی خود استفاده کنید. به عنوان مثال، بازیابی داده‌ها از یک API. در آزمایشگاه ما از httpbin.org یک سرویس در خواست و پاسخ HTTP ساده استفاده خواهیم کرد. ما یک درخواست GET را به سرور ارسال می‌کنیم. مانند قبل، ما URL پایه را در مسیر داریم. ما /get را اضافه می‌کنیم. این نشان می‌دهد که ما مایل به انجام یک درخواست GET هستیم. این در جدول زیر نشان داده شده است: پس از درخواست GET، Query string را داریم. این بخشی از یک URL است و اطلاعات دیگری را به وب سرور ارسال می‌کند. آغاز پرسش یک ؟ است، به دنبال آن مجموعه‌ای از جفت‌های پارامتر و مقدار، همان طور که در جدول زیر نشان داده شده است. اولین نام پارامتر «name» و مقدار آن «Joseph» است. نام پارامتر دوم «ID» و مقدار آن «123» است. هر جفت، پارامتر و مقدار با یک علامت مساوی «=» جدا می‌شود. سری جفت‌ها توسط آمپرسند، «&» جدا می‌شوند. بیایید یک مثال را در پایتون تکمیل کنیم. ما URL پایه را با get اضافه شده به انتها داریم. برای ایجاد یک Query string، ما از دیکشنری payload استفاده می‌کنیم. کلیدها نام پارامترها هستند و مقادیر، مقدار Query string هستند. سپس، ما دیکشنری payload را به پارامتر params تابع get منتقل می‌کنیم. ما می‌توانیم URL را چاپ کنیم و نام و مقادیر را ببینیم. ما می‌توانیم request body را ببینیم. از آنجائیکه که اطلاعات در URL ارسال می‌شود،body دارای مقدار None است. ما می‌توانیم کد وضعیت را چاپ کنیم. ما می‌توانیم پاسخ را به عنوان text مشاهده کنیم: می‌توانیم به کلید «Content-Type» نگاه کنیم تا نوع محتوی را ببینیم. از آنجا که محتوای «Content-Type» در JSON قرار دارد، ما آن را با استفاده از متد json فرمت می‌کنیم. این یک Python dict را برمی‌گرداند: کلید 'args' دارای نام و مقادیر برای Query string است. مانند درخواست GET، درخواست POST برای ارسال داده به سرور استفاده می‌شود، اما درخواست POST داده‌ها را در یک request body ارسال می‌کند، نه URL. به منظور ارسال درخواست POST در URL، مسیر را به POST تغییر می‌دهیم: این نقطه نهایی، انتظار داده‌ها را دارد و راهی مناسب برای پیکربندی یک درخواست HTTP برای ارسال داده‌ها به سرور است. ما دیکشنری payload را داریم. برای ایجاد درخواست POST، ما از تابع post استفاده می‌کنیم. متغیر payload به پارامتر data منتقل می‌شود. با مقایسه URL با استفاده از ویژگی url از شیء پاسخ درخواست GET و POST، می‌بینیم که درخواست POST هیچ جفت نام یا مقدار در url خود ندارد. ما می‌توانیم درخواست POST و GET ِbody را مقایسه کنیم. ما می‌بینیم که فقط درخواست POST دارای body است و می‌توانیم کلید form را برای دریافت payload مشاهده کنیم.