متن فیلم

در این ویدئو، ما در مورد پروتکل HTTP صحبت می‌کنیم. به طور خاص، ما در مورد موارد زیر بحث خواهیم کرد: Uniform Resource Locator (URL)، درخواست و پاسخ. ما در جلسه قبلی به API‌های REST پرداختیم. پروتکل HTTP را می‌توان به عنوان یک پروتکل کلی انتقال اطلاعات از طریق وب درنظر گرفت. این شامل انواع بسیاری از API‌های REST است. به یاد بیاورید که API‌های REST با ارسال درخواست عمل می‌کنند و درخواست از طریق پیام HTTP منتقل می‌شود. پیام HTTP معمولا حاوی یک فایل JSON است. هنگامی‌که شما، مشتری، از یک صفحه وب استفاده می‌کنید، مرورگر شما درخواست HTTP را به سروری که صفحه آنجا قرار دارد ارسال می‌کند. سرور سعی می‌کند منبع مورد نظر را که به طور پیش فرض "index.html» است پیدا کند. اگر درخواست شما موفق باشد، سرور شیء را در یک پاسخ HTTP به مشتری ارسال می‌کند. این شامل اطلاعاتی مانند نوع منبع، طول منبع و سایر اطلاعات است. جدول زیرِ وب سرور نشان دهنده لیستی از منابع ذخیره شده در وب سرور است. در این مورد، یک فایل HTML، تصویر png و فایل txt. هنگامی‌که درخواست برای اطلاعات انجام می‌شود، وب سرورها اطلاعات درخواست شده را ارسال می‌کنند، یعنی یکی از فایل‌ها. یک Uniform Resource Locator (URL) محبوب‌ترین راه برای یافتن منابع در وب است. ما می‌توانیم URL را به سه قسمت تقسیم کنیم. ابتدا ما طرح را داریم که پروتکل است و برای این آزمایشگاه همیشه http://. آدرس اینترنتی یا URL پایه: برای یافتن محل استفاده می‌شود. برخی از نمونه‌ها شامل www.ibm.com و www.gitlab.com. و در نهایت، route (مسیر): که محلی در وب سرور است، به عنوان مثال: /images/IDSNlogo.png . بیایید روند درخواست و پاسخ را بررسی کنیم. در زیر نمونه‌ای از پیام درخواست برای متد درخواست GET است. متد‌های HTTP دیگری وجود دارد که می‌توانیم از آنها استفاده کنیم. در Start line ما متد GET را داریم. این یک متد HTTP است. در این مورد، فایل index.html را درخواست می‌کند. Request Header اطلاعات اضافی را با درخواست HTTP منتقل می‌کند. در متد GET، هدر درخواست خالی است. بعضی از درخواست‌ها یک body دارند؛ بعداً نمونه‌ای از یکRequest Body خواهیم داشت. جدول زیر نشان دهنده پاسخ است. Response Start line شامل شماره ورژن و به دنبال آن یک عبارت توصیفی است. در این مورد، HTTP/1.0، یک کد وضعیت (200) به معنای موفقیت، و عبارت توصیفی، OK. بعداً بیشتر به کدهای وضعیت خواهیم پرداخت. Response Header حاوی اطلاعات است. در نهایت، ما Response Body که شامل فایل درخواستی است را داریم، در این مورد یک سند HTML. بیایید به سایر کدهای وضعیت نگاه کنیم. برخی از نمونه‌های کد وضعیت در جدول زیر نشان داده شده است. پیشوند، کلاس را نشان می‌دهد؛ به عنوان مثال100 پاسخ‌های اطلاعاتی هستند؛ 100 نشان می‌دهد که تاکنون همه چیز OK است. ۲۰۰ پاسخ‌های موفق هستند: به عنوان مثال، 200 درخواست موفق شده است. هر چیزی در 400 خبر بدی است. 401 به این معنی است که درخواست غیر مجاز است. 500 نشان‌دهنده خطاهای سرور است، مانند 501 که به معنی Not Implemented است. هنگامی‌که یک درخواست HTTP انجام می‌شود، یک متد HTTP ارسال می‌شود. این به سرور می‌گوید چه اقدامی ‌باید انجام دهد. لیستی از چندین متد HTTP در اینجا نشان داده شده است. در ویدیوی بعدی، از پایتون برای اعمال متد GET که داده‌ها را از سرور بازیابی می‌کند و متد Post که داده‌ها را به سرور ارسال می‌کند استفاده خواهیم کرد.