متن فیلم

مدیریت استثنا خوش آمدید. بعد از تماشای این ویدیو، شما می‌تونید مدیریت استثنا و کاربردهاش رو توضیح بدید، و اصول مدیریت استثنا رو درک کنید. آیا تا به حال به جای متنی که قرار بود در یک فیلد ورودی وارد کنید به اشتباه یک شماره وارد کرده‌اید؟ اکثر ما هنگام وارد کردن داده یا آزمایش یک برنامه با خطا مواجه شده‌ایم. اما آیا می‌دانید چرا به جای تکمیل و یا خاتمه دادن برنامه پیام خطا داده است؟ برای ظاهر شدن پیام خطا، رویدادی در پس‌زمینه فعال شد. این رویداد به این دلیل فعال شد که برنامه تلاش کرد محاسبه‌ای را روی ورودی نام انجام دهد و متوجه شد ورودی حاوی اعداد و نه حروف است. با قرار دادن این کد در یک مدیریت‌کننده استثنا، برنامه ‌دانست چگونه با این نوع خطا برخورد کند و قادر بود پیام خطا را در خروجی نشان دهد تا برنامه ادامه یابد. این یکی از خطاهای متعدد ممکن هنگام درخواست ورودی کاربر است، پس بیایید ببینیم مدیریت استثنا چگونه کار می‌کند. ابتدا ما عبارت try...except را بررسی می‌کنیم. این نوع عبارت ابتدا تلاش می‌کند کد داخل بلوک try را اجرا کند، اما اگر خطایی رخ دهد، از آن خارج می‌شود و شروع به جستجوی استثنایی می‌کند که با خطا مطابقت دارد. هنگامی که استثنای صحیح برای مدیریت خطا را پیدا کند، در اینصورت آن خط کد را اجرا می‌کند. برای مثال، شاید شما برنامه‌ای می‌نویسید که یک فایل را باز کرده و در آن می‌نویسد. پس از شروع برنامه، خطایی رخ می‌دهد، زیرا داده‌ها قابل خوانده شدن نبودند. به دلیل این خطا، برنامه از خطوط کد زیر try چشم‌پوشی کرده و مستقیماً به خط زیرexception می‌رود. از آنجا که این خطا در حوزه IOError قرار دارد، پیامی به صورت « Unable to open or read the data in the file.» را در کنسول ما چاپ می‌کند. هنگام نوشتن برنامه‌های ساده، گاهی می‌توانیم فقط با یک عبارت استثنای except کنار بیاییم، اما اگر خطای دیگری رخ دهد که توسط IOError گرفته نشود، چه اتفاقی می‌افتد؟ اگر این اتفاق بیفتد، ما باید یک عبارت except دیگری اضافه کنیم. برای این عبارت except، نوع خطایی که قرار است گرفته شود، مشخص نشده است. اگرچه این گام به نظر منطقی می‌رسد تا برنامه تمام خطاها را بگیرد و متوقف نشود، اما این یک روش بهینه نیست. برای مثال، فرض کنید برنامه کوچک ما فقط یک بخش از یک برنامه بزرگ‌تر بود که بیش از هزار خط کد داشت. مأموریت ما اشکال‌زدایی برنامه بود زیرا به طور مداوم خطایی ایجاد می‌کرد که باعث اختلال در کار کاربران می‌شد. در حین بررسی برنامه، شما متوجه شدید که این خطا به طور مداوم ظاهر می‌شود. به دلیل اینکه این خطا جزئیات نداشت، شما ساعت‌ها وقت صرف کردید تا آن را پیدا کرده و رفع کنید. تا به حال در برنامه‌مان تعریف می‌کردیم که در صورت وقوع خطا، پیامی چاپ شود، اما اگر برنامه به درستی اجرا می‌شد، هیچ پیامی دریافت نمی‌کردیم. اینجاست که اکنون می‌توانیم یک عبارت else اضافه کنیم تا به ما این مورد را اطلاع بدهد. با اضافه کردن این عبارت else، پیام «The file was written successfully.» در کنسول چاپ می‌شود. حالا که تعریف کردیم در صورت اجرای صحیح برنامه یا وقوع خطا چه اتفاقی می‌افتد، تنها یک عبارت آخر باقی مانده است که باید اضافه کنیم. برای این مثال، چون فایلی را باز می‌کنیم، آخرین چیزی که باید انجام دهیم بستن فایل است. با اضافه کردن یک عبارت finally، به برنامه می‌گوییم که فایل را فارغ از نتیجه نهایی ببندد و پیام «File is now closed» را در کنسول چاپ کند. در این ویدئو، یاد گرفتید که چگونه یک بلوک try...except بنویسید، چرا مهم است که همیشه خطاها را هنگام ایجاد استثناها تعریف کنید، و چگونه یک عبارت else و finally اضافه کنید.