متن فیلم

در این ویدیو به شرط‌ها و branching که شاخه‌بندی یا انشعاب ترجمه میشه می‌پردازیم. عملیات مقایسه، مقداری یا عملوندی را مقایسه می‌کنند. سپس، بر اساس برخی شرایط، یک مقدار بولی تولید می‌کنند. فرض کنید مقدار 6 را به a اختصاص می‌دهیم. می‌توانیم از عملگر تساوی که با دو علامت مساوی نشان داده می‌شود، برای تعیین برابری دو مقدار استفاده کنیم. در این مورد، اگر ۷ برابر با ۶ باشد. از آنجایی که ۶ برابر با ۷ نیست، نتیجه false است. اگر یک تست برابری برای مقدار ۶ انجام دهیم، دو مقدار برابر خواهند بود. در نتیجه، مقدار true به دست می‌آید. عملگر مقایسه تساوی زیر را در نظر بگیرید. اگر مقدار عملوند چپ، در این مورد متغیر i، بزرگتر از مقدار عملوند راست، در این مورد ۵ باشد، شرط true می‌شود، در غیر این صورت false به دست می‌آید. بیایید برخی از مقادیر i را در سمت راست نمایش دهیم. مقادیر بزرگتر از ۵ را با رنگ سبز و بقیه را با رنگ قرمز ببینیم. اگر i را برابر با ۶ قرار دهیم، می‌بینیم که ۶ از ۵ بزرگتر است و در نتیجه، مقدار true به دست می‌آید. می‌توانیم همین عملیات را برای اعداد اعشاری (float) نیز اعمال کنیم. اگر عملگر را به صورت زیر تغییر دهیم، اگر عملوند سمت چپ i بزرگتر یا مساوی مقدار عملوند سمت راست، در این مورد ۵، باشد، شرط درست می‌شود. در این حالت، مقدار ۵ را در محور اعداد قرار می‌دهیم و رنگ آن بر این اساس به سبز تغییر می‌کند. اگر مقدار i را برابر با ۵ قرار دهیم، عملوند مقدار درست را تولید می‌کند. اگر مقدار i را ۲ قرار دهیم، مقدار نادرست خواهیم داشت زیرا ۲ کمتر از ۵ است. می‌توانیم نابرابری را تغییر دهیم. اگر مقدار عملوند سمت چپ، در این مورد i، کمتر از مقدار عملوند سمت راست، در این مورد ۶، باشد، شرط درست می‌شود. باز هم، می‌توانیم این را با یک محور اعداد رنگی نمایش دهیم. مناطقی که نابرابری در آنها صادق است با رنگ سبز و مناطقی که نابرابری نادرست است با رنگ قرمز مشخص شده‌اند. اگر مقدار i برابر با ۲ باشد، نتیجه درست است، زیرا ۲ کمتر از ۶ است. آزمون نابرابری از یک علامت تعجب قبل از علامت مساوی استفاده می‌کند. اگر دو عملوند برابر نباشند، شرط درست می‌شود. می‌توانیم از یک محور اعداد استفاده کنیم. وقتی شرط درست باشد، اعداد مربوطه با رنگ سبز مشخص می‌شوند و در جایی که شرط نادرست است، قرمز می‌شوند. اگر i را برابر با ۲ قرار دهیم، عملگر درست است، زیرا ۲ برابر با ۶ نیست. ما رشته‌ها را نیز مقایسه می‌کنیم. با مقایسه AC/DC و Michael Jackson، با استفاده از آزمون برابری، نتیجه نادرست حاصل می‌شود، زیرا رشته‌ها یکسان نیستند. با استفاده از آزمون نابرابری، نتیجه درست حاصل می‌شود، زیرا رشته‌ها متفاوت هستند. برای مثال‌های بیشتر به آزمایشگاه‌ها مراجعه کنید. branching یا انشعاب به ما امکان می‌دهد دستورات مختلفی را برای ورودی‌های مختلف اجرا کنیم. اگر یک دستور if را به عنوان یک اتاق قفل شده در نظر بگیریم می‌تواند به ما در فهم بهتر موضوع کمک کند. اگر دستور درست باشد، می‌توانید وارد اتاق شوید و برنامه شما می‌تواند یک کار از پیش تعریف شده را اجرا کند. اگر دستور نادرست باشد، برنامه شما از انجام این کار صرف نظر می‌کند. به عنوان مثال، مستطیل آبی را در نظر بگیرید که نشان دهنده یک کنسرت AC/DC است. اگر فرد ۱۸ سال یا بیشتر داشته باشد، می‌تواند وارد کنسرت AC/DC شود. اگر زیر ۱۸ سال سن داشته باشد، نمی‌تواند وارد کنسرت شود. افرادی به کنسرت می‌روند. سن آنها ۱۷ سال است. بنابراین، به آنها اجازه ورود به کنسرت داده نمی‌شود و باید به مرحله بعد بروند. اگر فرد ۱۹ سال داشته باشد، شرط درست است. او می‌تواند وارد کنسرت شود. سپس می‌تواند به مرحله بعد برود. این سینتکس دستور if از مثال قبلی ماست. ما دستور if را داریم. عبارتی داریم که می‌تواند درست یا نادرست باشد. نیازی به براکت نیست. ما یک دونقطه داریم. در داخل یک تورفتگی، عبارتی داریم که در صورت درست بودن شرط اجرا می‌شود. دستورات بعد از دستور if صرف نظر از درست یا نادرست بودن شرط اجرا می‌شوند. برای حالتی که سن ۱۷ سال است، مقدار متغیر age را روی ۱۷ تنظیم می‌کنیم. دستور if را بررسی می‌کنیم. دستور false است. بنابراین، برنامه دستور را اجرا نمی‌کند و you will enter چاپ نمی‌شود. در این حالت، فقط move on چاپ می‌شود. برای حالتی که سن ۱۹ سال است، مقدار متغیر age را روی ۱۹ تنظیم می‌کنیم. دستور if را بررسی می‌کنیم. دستور true است. بنابراین، برنامه دستور را برای چاپ اجرا می‌کند. ابتدا you will enter چاپ می‌شود. سپس ادامه را چاپ می‌کند. دستور else در صورت نادرست بودن شرط مشابه، بلوک کد متفاوتی را اجرا خواهد کرد. بیایید دوباره از مثال کنسرت ACDC استفاده کنیم. اگر کاربر ۱۷ سال سن داشته باشد، نمی‌تواند به کنسرت ACDC برود، اما می‌تواند به کنسرت meatloaf که با مربع بنفش نشان داده شده است، برود. اگر فرد ۱۹ سال سن داشته باشد، شرط درست است. او می‌تواند وارد کنسرت ACDC شود. سپس می‌تواند move on کند. سینتکس دستور else مشابه است. ما به سادگی دستور else را اضافه می‌کنیم. سپس عبارتی را که می‌خواهیم اجرا کنیم با یک تورفتگی اضافه می‌کنیم. برای حالتی که سن ۱۷ است، مقدار متغیر age را روی ۱۷ تنظیم می‌کنیم. دستور if را بررسی می‌کنیم. دستور false است. بنابراین، به دستور else می‌رویم. دستور تورفتگی را اجرا می‌کنیم. این مربوط به فردی است که در کنسرت meatloaf شرکت می‌کند. سپس برنامه به اجرای خود ادامه می‌دهد. برای حالتی که سن ۱۹ است، مقدار متغیر age را روی ۱۹ تنظیم می‌کنیم. دستور if را بررسی می‌کنیم. عبارت درست است. بنابراین، برنامه عبارت you will enter را چاپ می‌کند و عبارات موجود در else را نادیده می‌گیرد و به اجرای بقیه عبارات ادامه می‌دهد. عبارت elif، مخفف else if، به ما این امکان را می‌دهد که در صورت نادرست بودن شرط پیش‌رو، شرایط اضافی را بررسی کنیم. اگر شرط درست باشد، عبارات جایگزین اجرا می‌شوند. مثال کنسرت را در نظر بگیرید. اگر فرد ۱۸ ساله باشد، به جای شرکت در کنسرت‌های ACDC یا meatloaf، به کنسرت پینک فلوید می‌رود. فرد ۱۸ ساله وارد این ناحیه می‌شود زیرا سن او بالای ۱۹ سال نیست. آنها نمی‌توانند ACDC را ببینند، اما چون ۱۸ سال دارند، در پینک فلوید شرکت می‌کنند. پس از دیدن پینک فلوید، به مسیر خود ادامه می‌دهند. سینتکس عبارت elif مشابه است. ما به سادگی عبارت elif را به شرط اضافه می‌کنیم. سپس عبارتی را که می‌خواهیم در صورت درست بودن عبارت اجرا شود، با یک تورفتگی اضافه می‌کنیم. بیایید کد سمت چپ را نشان دهیم. یک فرد ۱۸ ساله وارد می‌شود. آنها بیشتر از ۱۸ سال سن ندارند، پس شرط نادرست است. شرط دستور elif بررسی می‌شود. شرط درست است. بنابراین ما عبارت go see Pink Floyd را چاپ می‌کنیم. سپس مانند قبل move on می‌کنیم. اگر متغیر age برابر با ۱۷ باشد، عبارت go see meatloaf چاپ می‌شود. به طور مشابه، اگر age بزرگتر از ۱۸ باشد، عبارتی که می‌توانید وارد کنید چاپ می‌شود. برای مثال‌های بیشتر، آزمایشگاه‌ها را بررسی کنید. حال بیایید نگاهی به عملگرهای منطقی بیندازیم. عملیات منطقی مقادیر بولی را می‌گیرند و مقادیر بولی متفاوتی تولید می‌کنند. اولین عمل، عملگر not است. اگر ورودی true باشد، نتیجه false است. به طور مشابه، اگر ورودی false باشد، نتیجه true است. فرض کنید A و B متغیرهای بولی را نشان می‌دهند. عملگر or دو مقدار را می‌گیرد و یک مقدار بولی جدید تولید می‌کند. می‌توانیم از این جدول برای نمایش مقادیر مختلف استفاده کنیم. ستون اول نشان دهنده مقادیر ممکن A است. ستون دوم نشان دهنده مقادیر ممکن B است. ستون آخر نشان دهنده نتیجه اعمال عملگر or است. می‌بینیم که عملگر or فقط در صورتی مقدار false تولید می‌کند که همه مقادیر بولی false باشند. خطوط کد زیر چاپ می‌شوند. اگر متغیر album year در دهه ۸۰ میلادی قرار نگیرد، این آلبوم در دهه ۷۰ یا ۹۰ میلادی ساخته شده است. بیایید ببینیم وقتی سال آلبوم را روی ۱۹۹۰ تنظیم کنیم چه اتفاقی می‌افتد. وقتی شرط درست باشد، خط اعداد رنگی سبز و وقتی شرط نادرست باشد قرمز است. در این حالت، شرط نادرست است. با بررسی شرط دوم، می‌بینیم که ۱۹۹۰ از ۱۹۸۹ بزرگتر است، بنابراین شرط درست است. می‌توانیم با بررسی خط اعداد دوم مربوطه، صحت آن را تأیید کنیم. در خط اعداد آخر، ناحیه سبز نشان می‌دهد که ناحیه درست کجاست. این ناحیه مربوط به جایی است که حداقل یک عبارت درست است. می‌بینیم که ۱۹۹۰ در ناحیه قرار می‌گیرد. بنابراین، عبارت را اجرا می‌کنیم. فرض کنید A و B متغیرهای بولی باشند. عملگر and دو مقدار را دریافت می‌کند و یک مقدار بولی جدید تولید می‌کند. می‌توانیم از این جدول برای نمایش مقادیر مختلف استفاده کنیم. ستون اول نشان دهنده مقادیر ممکن A است. ستون دوم نشان دهنده مقادیر ممکن B است. ستون آخر نتیجه اعمال عملگر and را نشان می‌دهد. می‌بینیم که عملگر and فقط در صورتی مقدار true را تولید می‌کند که همه مقادیر بولی true باشند. خطوط کد زیر چاپ می‌شوند. اگر متغیر album year بین ۱۹۸۰ و ۱۹۸۹ باشد، این آلبوم در دهه ۸۰ میلادی ساخته شده است. بیایید ببینیم وقتی سال آلبوم را روی ۱۹۸۳ تنظیم می‌کنیم چه اتفاقی می‌افتد. مانند قبل، می‌توانیم از خط اعداد رنگی برای بررسی صحت شرط استفاده کنیم. در این حالت، ۱۹۸۳ از ۱۹۸۰ بزرگتر است، بنابراین شرط درست است. با بررسی شرط دوم، می‌بینیم که ۱۹۹۰ از ۱۹۸۳ بزرگتر است، بنابراین این شرط نیز درست است. می‌توانیم با بررسی خط اعداد دوم مربوطه، صحت آن را تأیید کنیم. در خط اعداد آخر، ناحیه سبز نشان می‌دهد که ناحیه صحیح کجاست. به طور مشابه، این ناحیه مربوط به جایی است که هر دو عبارت صحیح هستند. می‌بینیم که ۱۹۸۳ در ناحیه قرار می‌گیرد. بنابراین، عبارت را اجرا می‌کنیم. انشعاب به ما این امکان را می‌دهد که دستورات مختلفی را برای ورودی‌های مختلف اجرا کنیم.