متن فیلم

حالا که به درک اولیه‌ای از کاربردهای صفحه‌گسترده رسیدیم و اینکه چرا صفحات‌گسترده می‌تونن ابزاری مفید برای تحلیلگران داده باشن، بیایید نگاهی به برخی از اصول اولیه استفاده از برنامه صفحه‌گسترده بیندازیم. در این ویدیوها ما از نسخه «دسکتاپ» کامل اکسل استفاده خواهیم کرد، اما اکثر کارهایی که انجام خواهیم داد را می‌توان با استفاده از اکسل «در وب»، که با نام اکسل آنلاین نیز شناخته می‌شود، و سایر برنامه‌های صفحه‌گسترده مانند Google Sheets نیز انجام داد. بیایید ابتدا برخی از اصطلاحات اولیه صفحه‌گسترده را پوشش دهیم. وقتی اکسل را باز می‌کنید، می‌توانید یک کتاب کار خالی جدید ایجاد کنید یا یک کتاب کار موجود را باز کنید. ما قصد داریم New و سپس Blank را انتخاب کنیم. کتاب‌های کار بالاترین سطح در اکسل هستند و به صورت یک فایل XLSX. نمایش داده می‌شوند. بنابراین، وقتی یک کتاب کار موجود را باز می‌کنید یا یک کتاب کار جدید ایجاد می‌کنید، در واقع با یک فایل XLSX. کار می‌کنید. این کتاب کار شامل تمام داده‌ها، محاسبات و توابع شما است و شامل چندین عنصر اساسی دیگر است که یک کتاب کار را تشکیل می‌دهند. یک کتاب کار از یک یا چند صفحه کار تشکیل شده است که هر کدام توسط یک تب در اکسل نمایش داده می‌شوند. به هر صفحه کار نامی داده می‌شود که در تب مربوطه برای صفحه کار نمایش داده می‌شود. به طور پیش‌فرض، هر تب با Sheet1، سپس Sheet2 و غیره نامگذاری می‌شود. برای اینکه این تب‌های صفحه کار معنادارتر شوند، معمولاً نام آنها را تغییر می‌دهند تا در ارتباط با هدف صفحه کار، معنی بیشتری داشته باشند. به عنوان مثال، ممکن است یک صفحه کار را January Sales یا شاید نام یک منطقه یا فروشگاه یا حتی یک دفتر یا دپارتمان بنامید. برای انجام این کار، روی تب کلیک راست کرده و گزینه Rename را انتخاب کنید. به جای کلیک راست برای تغییر نام، می‌توانید روی نام یک تب صفحه کار دوبار کلیک کنید تا نام آن تغییر کند. اساساً، تب‌های صفحه کار را می‌توان هر چیزی که می‌خواهید نامگذاری کنید تا با نیازهای خاص شما مطابقت داشته باشد تا درک آنچه که آن صفحه کار نشان می‌دهد آسان‌تر شود. توجه داشته باشید که یک برگه کاری که هایلایت شده است، مانند برگه کاری Tire Sales که در اینجا قرار دارد، به عنوان برگه کاری فعال شناخته می‌شود. اگر می‌خواهید برگه‌های کاری خود را به روش دیگری مرتب کنید، انجام این کار بسیار ساده . یا یک برگه کاری را به سمت چپ یا راست بکشید و آن را در جایی که می‌خواهید، که با فلش کوچک سیاه نشان داده شده است، رها کنید، یا اگر با کشیدن و رها کردن راحت نیستید، راه طولانی‌تر انجام این کار این است که روی برگه کاری کلیک راست کنید، Move یا Copy را انتخاب کنید و سپس در لیستی با عنوان Before sheet، جایی را که می‌خواهید برگه کاری شما قرار گیرد انتخاب کنید و روی OK کلیک کنید. هر برگه کاری از تعداد زیادی کادر مستطیلی به نام سلول تشکیل شده است. این سلول‌ها حاوی داده‌های شما هستند که ممکن است متن، اعداد، فرمول‌ها یا نتایج محاسبات باشند. سلول‌ها در ستون‌هایی سازماندهی شده‌اند که به صورت عمودی تا پایین صفحه می‌روند‌ و از یک سیستم حروف استفاده می‌کنند. این به عنوان مثال ستون B است. و ردیف‌هایی که به صورت افقی در سراسر صفحه قرار دارند و از یک سیستم عددی استفاده می‌کنند. این به عنوان مثال ردیف 7 است. هر سلول با یک مرجع سلولی نمایش داده می‌شود که اساساً فقط حروف ستون و شماره ردیف آن است. به عنوان مثال، اگر جایی نزدیک به مرکز این برگه کلیک کنیم، اکنون سلول M20 انتخاب شده است. این معمولاً به عنوان "سلول فعال" شناخته می‌شود که نه تنها با لبه‌های هایلایت شده سلول نشان داده می‌شود، بلکه اگر به گوشه سمت چپ بالای برگه نگاه کنید، خواهید دید که مرجع سلولی آن در کادر کوچک ذکر شده است. در اینجا می‌توانید ببینید که M20 نوشته شده است. نکته مهمی که باید در اینجا به آن توجه کنید این است که سلول‌ها همیشه ابتدا با حرف ستون و سپس با شماره ردیف خود ارجاع داده می‌شوند. بنابراین، ستون M و ردیف 20. آخرین عنصر یک کتاب کار که می‌خواهم به آن اشاره کنم، محدوده سلولی است. این محدوده مجموعه‌ای از چندین سلول را که با هم انتخاب شده‌اند، مشخص می‌کند. این می‌تواند به معنای چند سلول در یک ردیف یا یک ستون باشد، یا می‌تواند به معنای چندین ردیف و ستون با هم باشد. این کار را می‌توان با استفاده از ماوس با انتخاب سلول اول و سپس "کشیدن" به پایین یا در امتداد آن برای گنجاندن سلول‌های دیگر انجام داد. یا می‌توانید از کلیدهای جهت‌نما به اضافه SHIFT استفاده کنید. این محدوده سلول‌ها اغلب به عنوان آرایه شناخته می‌شوند و بیشتر به عنوان مرجع در محاسبات و فرمول‌ها استفاده می‌شوند. به عنوان مثال، اگر می‌خواهید تمام مقادیر یک ستون بین سلول‌های D9 و D19 را جمع کنید، باید این محدوده سلولی را در یک فرمول مشخص کنید. توجه داشته باشید که محدوده‌های سلولی با استفاده از یک دونقطه بین ارجاعات سلول‌ها علامت‌گذاری می‌شوند. بنابراین، در این مثال D9:D19 خواهد بود، یا برای مشخص کردن چند سلول در یک ردیف ممکن است D9:H9 باشد، یا برای انتخاب چندین ردیف و ستون ممکن است D9:H19 باشد. این نمادگذاری را بعداً در این دوره، زمانی که شروع به بررسی محاسبات و فرمول‌ها می‌کنیم، خواهیم دید. این محدوده‌های سلولی حتی می‌توانند یک نقطه مرجع برای سلول‌های موجود در یک برگه دیگر باشند که معمولاً به عنوان یک مرجع سه‌بعدی شناخته می‌شود. اکنون می‌توانیم این کتاب کار را ببندیم و نیازی به ذخیره آن نداریم. در این ویدیو، در مورد برخی از اصطلاحات اساسی عناصر صفحه گسترده آموختیم. در ویدیوی بعدی، در مورد نحوه پیمایش در یک صفحه گسترده، نحوه استفاده از نوار و منوها و نحوه انتخاب داده‌ها بحث خواهیم کرد.